سوشهای هومولوگ آنتامباهیستولیتیکا
در کل به سوشهایی گفته می شود که از نظر مورفولوژی مشابهند ولی رفتار بیولوژیکی متفاوتی دارند و شامل چند موردند:
1- آنتامبا دیسپار 2- انتامبا هارتمانی 3- آنتامبا اینودانس
4- انتامبا لاردو 5- انتامبا انتامبا موشکوفسکی
انتامبا دیسپار:
طبق آمارهای WHO 90٪ انتامبا دیسپار و 10٪ انتامبا هیستولیتیکا از نمونه ها جدا شده است. آزمایش میکروسکوپی مدفوع نمی تواند انتامبا هیستولیتیکا از آنتامبا دیسپار تفریق دهد. دیسپار به معنی متفاوت است. آنتامبا دیسپار قادر است در عفونتهایب تجربی در بچه گربه ها، ژربیل و خوکچه های هندی ضایعات کانونی روده ایی ایجاد کند اما به نظر نمی رسد که قدرت تهاجم به بافت ها را داشته باشد.
آنتنامبا دیسپار نه تنها توانایی ایجاد بیماری نشانه دار را ندارند بلکه توانایی تحریک برای آنتی بادی های سرمی را هم ندارد. تشخیص میکروسکوپی آنتنامبا هیستولیتیکا موقعی است که بتوانیم گویچه های قرمز خورده شده را درون تروفوزوئیت(هماتوفاژ) ببینیم.
تشخیص افتراقی هیستولیتیکا از دیسپار از چند طریق امکان پذیر است:
1- روش های آنزیمی مانند ایزوآنزیمی که بر اساس الگوی ایزوآنزیمی متفاوت بین گونه ی آنتامبا هیستولیتیکا و دیسپار است.
2- روش آنزیم ایمنواسی برای تعیین آنتی ژن اختصاصی آنتامبا هیستولیتیکا در نمونه مدفوع به کار می رود.
3- روش های مولکولی مانند PCR در تشخیص کمک شایانی می کند.
4- پس چون شباهتهای مورفولوژیکی زیادی با هم دارند به راحتی قابل تفکیک از هم نیستند، تشخیص آمیبهای مشابه هیستولیتیکا در مدفوع اگر با نتایج آزمونهای سزولوژیک همراه باشد می تواند دلیلی بر وجود آنتامبا هیستولیتیکای حقیقی باشد و اگر منفی باشد دلالت بر وجود آنتامبای دیسپار می تواند باشد در هر حال برای تشخیص قطعی از آزمایشاتی که در بالا گفته شده استفاده می شود
انتامبا هارتمانی:
نژاد کوچک آنتامبا هیستولیتیکا محسوب می شو. این سویه هم شباهت زیادی به هیستودارد به خاطر همین پیشینیان برای نامگذاری آن دچار سردرگمی شده بودند. تنها تفاوت بارز این دو در اندازه ی انها از هم است که اندازه ی تروفوزوئیت ان بین 12-6 میکرون و در هیستولیتیکا 60-12 میکرون می باشد و قطر کیست در هارتمانی 10-5 میکرون و هیستولیتیکا 20-10 میکرون است.





